Random
Ofisten çıkıp eve gelirken o kadar güzel düşüncelere dalıyorum ki. Sanırım en üretken olduğum ara o aradır çünkü eve geldiğimde artık bişey düşünme isteği gelmiyor.
İşte o an düşündüklerimden bir kaçı ya da şöyle demek gerekirse aklımda kalanlar.
Tam asansörü beklerken Mecidiyeköy’den kaçmak isteyen 100’lerce araba’nın köprü trafiğine takıldığını gördüm. Hatta fotoğrafladım bi önceki postta mevcut fotoğraf. Sanki tüm İstanbul yer değiştiriyor. Güzel hayatlara gidip evinde belki de sıcak çorbasını içmeye gidiyorlar.
Ya bi de düşünsene evine gitmek istemiyorsa ? Evde dırdır eden bir karısı varsa . Üst komşusu sürekli şikayet ediyorsa .
“Şu müziğin sesini kısın ama rahatsız oluyoruz!”
Bi de bunun üzerine o kadar trafikte bekleyip evine gitmek istiyor insanlar. Bi de şu var 1 saat beklese trafik açılacak ama evine 1 saat geç gitmiş olacak.
Bi de şu var. Düşünsene ya herkes 1 saat geç çıkmaya karar verirse bi de bunu düşün şimdi. Herkes evine en az 2 saat geç kalır ve gece 12 gibi evine varır.
İstanbul’daki edindiğin en büyük tecrübelerden birisi de 2. köprüde akşam saat 9’dan sonra kamyon trafiği olur. Avrupa’dan Asya’ya doğru.
Ha bunu da alın kulağınıza bir küpe yapın olur mu ?
Seviyorum lan sizi .
Ne sevecem lan ben kendimi seviyorum
Bi de biraz yeşil görmeye gidecem gelecek hafta Adana’ya haberiniz olsun .
